Aleksander Dumas (ojciec) autor klasycznych powieści takich jak „ Trzej muszkieterowie” i „ Hrabia Monte Christo” był wielkim smakoszem i wybitnym gastronomem. Przez dwadzieścia lat tworzył, nie zbierał, najróżniejsze przepisy kulinarne i oczywiście je wypróbowywał. Jest autorem słynnego powiedzenia:  „odkrycie nowego dania jest zdecydowanie ważniejsze od odkrycia nowej gwiazdy -  bo cóż człowiek może zrobić z nową gwiazdą, których już ma wystarczającą ilość”.

Jego wspaniała książka kulinarna pod tytułem Grand Dictionnaire de la Cuisine – ( Wielki Słownik Sztuki Kulinarnej) ukazała się w 1873 roku już po jego śmierci. Aleksander Dumas  zawsze przywiązywał wielka wagę do  spraw kulinarnych, jego znajomi powiadali, że nie wiadomo, czy więcej jadł czy więcej pisał, a na zarzuty, że za dużo je i jest zbyt gruby, odpowiadał : „ człowiek nie żyje z tego co zje, ale z tego co potrafi strawić.” 

Gdy zaczął zarabiać piórem wystarczająco dużo, raz w tygodniu wydawał wytworną kolację dla przyjaciół, chociaż menu było proste: zupa, pieczyste i sałata.      Zaproszonych gości było zawsze 15 i kolacja odbywała się zawsze o bardzo późnej porze, ze względu na ludzi teatru którzy późno kończyli pracę.  

Ulubione dania Dumasa to sałatka z trufli  i zupa migdałowa, ale do historii sztuki kulinarnej Dumas przeszedł głównie dzięki sosowi do sałaty, stosowanego we Francji do dziś. Oto ten oryginalny, autorski przepis:

Do salaterki wrzucić po jednym ugotowanym żółtku na osobę, zwilżyć je oliwą i rozetrzeć na pastę. Wrzucić odrobinę posiekanej natki, estragonu, roztarte anchois, posiekane korniszony, posiekane białka z ugotowanych jaj, sól i pieprz. Na to wlać trochę dobrego octu owocowego i włożyć umyte liście sałaty. Dobrze wymieszać.

Drugim osławionym przepisem jest zupa wiosenna:

Szczaw sparzyć i pokroić w podłużne paski. Marchew , cebulę, seler i rzepę pokroić w paski, rzodkiewki w talarki, szparagi zostawić całe. W małym rondelku roztopić łyżkę masła, dodać pokrojone warzywa, prócz szczawiu, wlać parę łyżek rosołu i dusić pod przykryciem do miękkości. W drugim rondlu gotować kromkę chleba w osolonej wodzie ( ok. 2 szklanek). Gdy jarzyny miękkie, zalać gorącym rosołem i plynem z przetartym chlebem, dodać szczaw, gotować chwilę dodając kostkę cukru. Można przyprawić paroma łyżkami słodkiej śmietanki, ale nie jest to konieczne. Dumas dość długo traktował zajęcia kulinarne jak hobby jednak z upływem lat stały się jego pasją i całkowicie wypełniły mu wolny czas . „Słownik sztuki kulinarnej” pisany przez wiele lat, zawiera prócz ciekawych przepisów na potrawy dużo smacznych szczegółów historycznych i anegdot o jedzeniu.