Agatha Christie klasyk światowej literatury kryminalnej, autorka wielu książek i opowiadań detektywistycznych, lojalnie przyznaje, że całe życie była łakomczuchem i przywiązywała dużą wagę do jedzenia. Najbardziej lubiła śmietanę i wszelkie słodycze, ale od dzieciństwa rozkoszowała się również smakiem miękkiego rostbefu wołowego i befsztyków, w których szczególnie zasmakowała we Francji gdzie przygotowywała się do kariery wokalnej. Zgodnie z sugestią jej nauczyciela śpiewu befsztyki w połączeniu ze szklanką porteru dawać miały niezwykłą miękkość i wyrazistość głosu.

Agatha porteru nie piła (miała w owym czasie lat kilkanaście) kariery wokalnej nie zrobiła, ale befsztyki zostały jej ulubionym przysmakiem. W autobiografii poświęca dużo miejsca opisom obiadów, kolacji, przyjęć a także świąt (mam zamiar napisać o typowych , angielskich świętach Bożego Narodzenia w grudniowym odcinku) i tak na niedzielny obiad w domu rodziców jadano olbrzymi udziec barani pieczony wraz z ziemniakami, tartę z wiśniami i bitą śmietaną, duży kawał sera i desery na najlepszych deserowych talerzykach.

Menu na kolację dla gości wyglądało też imponująco: Dwie zupy, jedna zaprawiana, jedna czysta, gotowany karp i filety z soli, po rybie sorbet, potem comber barani i homar w majonezie, na leguminę pudding dyplomatyczny i charlotte russe na koniec owoce. Kolejność dań wygląda nieco dziwnie ale podaję za autorką. Na przyjęciach ogrodowych podawano wspaniałe lody truskawkowe, waniliowe i pistacjowe, oranżadę lub napój malinowy, torty i eklerki z kremem, brzoskwinie, winogrona i mandarynki.

W czasach młodości Agathy na jedzenie z puszek patrzono z dezaprobatą, a kraby z puszki uważano prawie za truciznę. Przestrzegano wszystkie młode dziewczęta które szły na potańcówki, aby broń Boże nie jadły czegoś takiego. W domu rodzinnym Agathy była świetna kucharka Jane, która gotowała wszystkie potrawy a szczególnie upamiętniły się jej vol-au- venty z wołowiną, za które dziękował osobiście pan domu schodząc do kuchni.

Vol–au–vent z wołowiną

Ciasto francuskie
Do przesianej mąki dodać połowę masła w małych kawałkach, posiekać nożem. Ciasto polać osoloną wodą i zagnieść gładkie ciasto. Wywałkować na kształt prostokąta o boku 20 na 15 cm. Połowę prostokąta posmarować pozostałym masłem, złożyć obie połówki i dobrze przycisnąć. Powtórnie wywałkować. Złożyć trzykrotnie, zawinąć w wilgotną ściereczkę i odstawić na parter lodówki na 2 godz. Wałkowanie, składanie i chłodzenie ciasta powtórzyć dwukrotnie. Obecnie znacznie łatwiej jest kupić gotowe, zamrożone ciasto francuskie. 30 dag ciasta francuskiego wywałkować, wyciąć krążek o śred. 20 cm i położyć go na natłuszczonej blasze. Na krążek położyć talerzyk o śred. ok. 15 cm ,obrysować nożem i naciąć do połowy grubości ciasta. Wstawić do gorącego piekarnika i piec ok. 20 min. Wyrośnięty środek ciasta odciąć nożem i użyć jako pokrywkę. We wgłębienie ciasta nałożyć przygotowaną gorącą wołowinę, przykryć pokrywką z ciasta, podawać najlepiej z sosem grzybowym ( w Anglii podaje się z pieczarkowym).

Przygotowanie farszu
Mięso pokroić w małą kostkę, cebulę posiekać i podsmażyć na smalcu, dodać mięso i smażyć mieszając. Kiedy mięso się zrumieni, posolić, wlać połowę wina wymieszanego z wodą, dodać majeranek i kminek, dusić pod przykryciem, mieszając od czasu do czasu pod koniec gotowania dodać sparzony i pokrojony pomidor zalać resztką wina, dusić do miękkości.

Po śmierci ojca zlikwidowano obfite kolacje, w domu mieszkały już tylko matka z córką i jadały makaron z serem lub budyń ryżowy. Po wyjściu za mąż, Agatha nie była zbyt dobrze przygotowana do prowadzenia gospodarstwa i kuchni. Miała oczywiście kucharki, ale czasem chciała coś specjalnego przygotować dla męża. Wtedy najchętniej robiła suflet z serem i ragout wołowe w cieście.

Po rozwodzie i po powtórnym wyjściu za mąż za archeologa Maxa Mallowana, Agatha wielokrotnie wyjeżdżała na Bliski Wschód i towarzyszyła mężowi przy wykopaliskach. Kucharze zmieniali się za każdym pobytem a potrawy zależały od narodowości kucharza. Najlepiej wspomina kucharza Hindusa i jego ostre curry tak różne od upodobań angielskich, nie mniej bardzo stosowne w gorącym klimacie.