Kuchnia węgierska odznacza się niepowtarzalnym smakiem. Ciepły i umiarkowanie suchy klimat oraz żyzność gleb Kotliny Panońskiej zapewnia Węgrom obfitość i znakomitą jakość produktów rolnych i ogrodniczych. Wśród upraw najważniejsza to winorośl dostarczająca winogron zarówno do bezpośredniej konsumpcji jak i do produkcji wina.
Przepływające przez Węgry rzeki Dunaj i Cisa wraz z dopływami oraz wielkie, ciepłe jezioro Balaton dostarczają doskonałych ryb słodkowodnych. Najsłynniejszą z nich jest balatońska odmiana sandacza zwana fogas. Kuchnia węgierska zna też wyśmienite potrawy z karpia, suma, szczupaka i ryb jesiotrowatych.

Wpływ kuchni węgierskiej spowodował, że jest pikantna, przejęła też od niej różne gulasze, leczo i wędliny, min. paprykowane salami, od Czechów zaś knedliczki, jako dodatek do dań mięsnych i smażone karpie. Od Rusinów pochodzą pierogi i bliny. Popularnym na Słowacji daniem są bryndzove haluški – kluski ziemniaczane (knedle) polane sosem serowym, często podawane do spożywanego tam chętnie mięsa  Pirohy to pierogi nadziewane serem owczym (bryndzą) i polane tłuszczem ze skwarkami. Danie pochodzi z Liptowa, który słynął również z wyrobu znakomitych owczych serów. Dużym uznaniem cieszą się oravské korbáčiký – coś w rodzaju oscypków formowanych w wiązki cienkich włókien, dostępne w wersji solonej lub dodatkowo wędzonej.

Jak scharakteryzować kuchnię czeską? Ma ona swoje wyraźne wpływy: Austrię, Węgry, Słowację, Bawarię, wreszcie Śląsk. Przynajmniej teoretycznie możemy rozpoznać w niej również elementy kuchni polskiej, bo przecież te same kuchnie krajów ościennych wpływały na naszą sztukę kulinarną. Ma ona jednak swoje specjały znacznie różniące się od naszych i to świetnie, bo właśnie różnice nas najbardziej pociągają. Twierdzi się, że kuchnia czeska jest tłusta i ciężka, gdyż pełno w niej zawiesistych sosów, knedlików, ziemniaków, czyli bramborów, śmietany, wreszcie piwa – narodowego, złocistego czeskiego napoju, który tu osiągnął swoje wyżyny. Czeskie piwo jest nie mniej znane w świecie niż piwo sąsiadującej z Czechami Austrii, czy Niemiec. Poza tym coraz większą popularność zdobywają wina z morawskich winnic, więc jesienią warto wybrać się na mały rekonesans, a przy okazji zwiedzić piękne, zabytkowe czeskie miasta i miasteczka.

Czy istnieje odrębna kategoria: potrawy mazowieckie? Właściwie trudno odpowiedzieć na to pytanie. Potrawy innych regionów: podhalańskie, śląskie, wielkopolskie, kaszubskie są łatwo rozpoznawalne. Mają swoją historię, swoje specyficzne nazwy, w związku z czym wiadomo skąd wywodzą się pyry z gzikiem, skąd rebno prażnica, kwaśnica, czy modro kapusta, ale w przypadku Mazowsza trudno o takie wyróżniki. W jakim stopniu można uznać za potrawę mazowiecką gęś po kurpiowsku, flaki po warszawsku, czy śledzie po łowicku?

O kuchni można mówić w nieskończoność. Truizmem jest stwierdzenie, że sztuka kulinarna towarzyszy każdemu z nas od dnia narodzin, aż do śmierci. To najpowszechniejsza z wszelkich dziedzin sztuki, tak banalna i powszechna, że rzadko zdarza nam się traktować ją całkiem serio, a przecież porusza wiele zmysłów. Dobry kucharz wie, że potrawa musi nęcić oko, węch, a przede wszystkim musi smakować. Jeśli dodamy do tego zmysł dotyku i słuchu, które włączają się nawet gdy sięgamy bodaj po banalnego, świeżo upieczonego kartofelka i skwierczącą na patelni słoninkę, to może się okazać, że kuchnia dostarcza nam nie mniejszej ilości bodźców niż inne bardziej intymne sfery ludzkiego żywota. Równocześnie brak jedzenia może stać się przyczyną wielu tragedii, nie wyłączając śmierci głodowej…

Po wytypowaniu odpowiedniego kandydata rodzice pytają dziewczynę, czy chce wyjść za niego. Jeżeli wyrazi zgodę, zabijają świnię na cześć przodków i część mięsa posyłają do domu przyszłych teściów. Dziewczyna smaruje całe swoje ciało świńskim tłuszczem i przyozdobiona idzie ze swoja rodziną do swego przyszłego domu. Kandydat na męża najczęściej ucieka na ten czas do buszu. Dziewczyna zdejmuje swoją główną ozdobę muszlę - kina i idzie rozejrzeć się po obejściu, a krewni chłopca uważnie oceniają jej uda i stopy (dobrze rozwinięte świadczą o pracowitości) Po uzgodnieniu opłaty dziewczyna zostaje na okres tygodnia. W tym czasie należy zgromadzić opłatę. Ustalonego dnia rodzice dziewczyny przychodzą po opłatę i teraz przyszli małżonkowie muszą się zdeklarować, czy chcą zostać mężem i żoną. Wszystkie targi ustają, jeżeli któreś powie nie.

Wesele należy do uroczystości obchodzonych bardzo szumnie. Tak było dawniej, tak jest i dziś. Państwo młodzi i rodzice widząc w weselu źródło prestiżu przywiązują do tego wydarzenia wielką wagę nie żałując pieniędzy ani wysiłku. Poznałam osobę która zna obecne zwyczaje ze szczegółami, także od strony kuchni. Pani Stasele Rakauskaite od wielu lat zajmuje się organizowaniem wesel. Jest absolwentką Wyższej Szkoły Rolniczej (teraz już na emeryturze) wyposażoną w wiedzę i długoletnią praktykę.